Medycyna to trudna nauka.

Ciężkie zaburzenia w oddychaniu powo­duje również groźny dla życia krwotok. Krew z uszkodzonego płuca wylewa się obficie zarówno do jamy opłucnej, jak i do oskrzeli oraz tchawicy. Podczas kaszlu, a przy obfitym krwotoku przy każdym wy­dechu, krew przez usta wydobywa się z dróg oddechowych. W tej sytuacji za­grożenie życia wynika nie tylko z ograni­czenia dyfuzji gazów w pęcherzykach, ale także z zaburzeń mechaniki oddychania wskutek uszkodzenia ściany klatki pier­siowej oraz z niedrożności oddechowej wywołanej zatkaniem dróg oddechowych krwią.
Bardzo poważny w skutkach i zwykle trudny do rozpoznania jest częściowy lub całkowity zator krążenia płucnego, czyli ograniczenie lub całkowite zamknięcie przepływu krwi przez płuca wskutek za­tkania skrzepliną naczyń płucnych zawle­czoną z prądem krwi do rozgałęzień tętnicy płucnej, która — zamykając całkowicie światło tętnicy płucnej — powoduje śmierć w ciągu kilku minut. Drobne zatory małych rozgałęzień tętnicy płucnej chory może przeżyć.

Możesz zostawić komentarz lub wysłać sygnał trackback ze swojego bloga.